حضرت زهرا سلام الله عليها: اِنَّ السَّعيدَ، کُلَّ السَّعيدِ، حَقَّ السَّعيدِ مَن أحَبَّ عَلِياً في حَياتِه وَ بَعدَ مَوتِه؛ همانا سعادتمند(به معناي) کامل و حقيقي کسي است که امام علي(ع) را در دوران زندگي و پس از مرگش دوست داشته باشد.

یکی ازنشانه های انسان کامل

نقل است دو دوست برای تفریح به ییلاق های خارج از شهر رفتند، در بین راه بر سر زمان و مکان استراحت اختلاف نظر پیدا کردند و یکی از آنها دراثر عصبانیت بر روی دیگری سیلی محکمی زد…
دوست سیلی خورده؛ سخت آزرده شد اما بدون آن که چیزی بگوید روی شن های کنار رودخانه نوشت:
“امروز بهترین دوستم به من سیلی زد” .
سپس راه خود را ادامه دادند و به قسمت عمیق رودخانه رسیدند،آن دوست سیلی خورده بود پایش لغزید و نزدیک بود با جریان آب به سمت پرتگاهی خطرناک برود که دوستش او را نجات داد.

وقتی از آب بیرون آمد، سنگ تیزی برداشت و به زحمت روی صخره ای نوشت:
“امروز بهترین دوستم،جانم را نجات دا”.
دوستش با تعجب پرسید: چرا آن دفعه روی شن ها نوشتی و این بار روی صخره؟

دیگری لبخند زد و گفت: وقتی بدی می بینیم باید روی شنها بنویسیم تا به راحتی از بین برود، و وقتی در حق من محبت کردی باید روی سنگ سختی حک کنم تا برای همیشه بماند🌹

منوی دسترسی